Taniec jest pełną
akceptacją
Napięcie – to wysiłek. Może twoje ciało mówi „nie”, buntuje się, nie chce
się napinać? Od napięcia do rozluźnienia. Jak kołyska z drewna. Konstrukcja,
napięcie, znalezienie swojego dziecka. Odnaleźć przyjemność. Akceptacja bólu
(rozciąganie) i wysiłku. Ruch często pojawia się w rozciąganiu. Trzeba
zaskakiwać swoje ciało. A co, gdyby wejść w aktywność swojego ciała? Wędrówka?
Czy poczułaś się jakąś inną osobą? Jeszcze większa komunikacja z centrum. Nie
ma pustych przebiegów. Nasze ciało to pojazd. Nie mogę dać na luz. Mamy pierwszy
i drugi bieg, wsteczny. Nasze ciało nie może pojechać w częściach.
OneBody Space – jedno ciało, którym operuję. Jeśli robię ruch ręką, to
obserwuję całe napięcie w moim ciele (wszystkie napięcia), obserwuję wszystko –
ciało – zeskanowałam ciało – wiem, kim Ja jestem. Pojazd jest konkretny i on
sobie tańczy. To są drogi, poprzez które powstaje taniec. Emocje – wyjście z
napięcia (skumulowane napięcie). Mikronapięcia. Spróbuj uciec od kształtu
(pozy). Znajdź drogę przejścia do kształtu. Jak przekraczać linie napięcia?
Daję temu szansę, by ruch poszedł dalej. Trzeba przepchnąć granicę bólu.
Potrzebny jest czas. To ćwiczenie powinno trwać czterdzieści minut. Musisz
znaleźć ekstremalny punkt, zaakceptować i odszukać moment wyjścia. Obserwuj.
Taniec jest pełną akceptacją. Jakość obserwacji przekłada się na jego przebieg.
Stan umysłu równa się stanowi ciała. Akceptacja całego siebie w ruchu. Poczucie
każdej części siebie w ruchu. Każda ma swoją nazwę (hasło wywoławcze) – tak,
żeby następnym razem móc wejść w dany stan, swój stan. Improwizacja to rozmowa
z samym sobą. W każdej z nas tkwi potencjał, lecz odkryć można go tylko
samodzielnie. Ciało się zgina, leży, zmienia pozycje. Ale to jak to robi? Jak
wstaje? Jak myśli? Co myśli? Wszystko to sprawia, że widz patrzy. W ciężarze
jest siła. Prędkość ciała wynika z napięcia. Lekcja improwizacji to trening
inteligencji cielesnej.
Tekst jest
zapisem/parafrazą słów prowadzącej, chęcią oddania najważniejszych wskazówek,
jakie Anna Piotrowska przekazywała uczestniczkom warsztatów OneBodySpace
Anna Piotrowska –
choreografka, reżyserka, nauczycielka tańca współczesnego, tancerka, Fundator i
Prezes Zarządu Fundacji Rozwoju Tańca – eferte, założycielka „mufmi” teatr
tańca w Warszawie (wcześniej pod nazwą Teatr Tańca „Dystans”, 1995). Stworzyła
ponad 90 autorskich choreografii i przedstawień. Od września 2020 roku
Dyrektorka Bytomskiego Teatru Tańca i Ruchu ROZBARK
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz